ეს ის პერიოდია როდესაც სვანეთში ძალიან ჭირდა მარილი. ეს ის დროა როდესაც სვანები თითქმის ერთი -ერთში ცვლიდნენ ცხვრის ტყავის(ოქროს საწმისი)მეშვეობით მოპოვებულ თვითნაბად, სუფთა ბაჯაღლო ოქროს მარილზე.
ხალხური გამოთქმაც ხომ აქედეან მოდის ,თუ მარილი დაიყარა -ჩხუბი იცისო.
ჰოდა სანელებლების დამატებით, მარილს ამრავლებდნენ. ანუ მარილი ნკლები მოიხმარებოდა.
თითქოსდა მერე ჩვენ რა , დღეს მარილი ისედაც ძალიან იაფაი მისი გამრავლება რაში გვჭირდებაო, მაგრამ, არც მასეა საქმე ბატონო ჩემო, ამის დასტურია ის რომ, დღეს დიეტოლოგები როდესაც უნიშნავენ უმარილო დიეტას იქვე აძლევენ რჩევას , შეძლებისდაგვარად მარილი ჩაანაცვლონ სანელებლებით..